Enkele ecologische aspecten van de plantages Verdrag van Kyoto Kyoto De afspraak Broeikasgassen CO2
Naast de positieve sociale impact die de plantages van PAWP in de regio hebben, is ook het ecologische belang aanzienlijk. De volgende beschrijving is gebaseerd op de ecologische en sociale impact studie die in 2001 is uitgevoerd. PAW wil voortdurend weten wat de impact van haar activiteiten en handelen is op de natuur en mensen in de regio.
Op de gehele plantage zijn vissen en jagen verboden en zijn alle belangrijke soorten beschermd. Dit staat ook op vele borden die bij de verschillende ingangen tot de plantages staan. Biologen monitoren het aantal struiken/bomen (80 soorten), zoogdieren (18 soorten), vogels (71 soorten) en reptielen/amfibieën (11 species) op de plantage. Ecologische corridors zijn beschermd en worden, waar nodig, hersteld om op die manier stukken natuurlijke vegetatie weer aan elkaar te verbinden. In deze corridors, in eerste instantie 60 en later 100 meter breed, wordt het teak gedund tot ongeveer 100 bomen per hectare. Op die manier hebben de locale pioniersoorten voldoende licht en ruimte om zich te ontwikkelen, terwijl schaduwminnende soorten in de schaduw van de teakbomen kunnen opgroeien. In deze corridors worden locale (vaak zeldzame en dus beschermde) soorten geplant om op die manier de biodiversiteit te vergroten en het herstel van de natuurlijke vegetatie te bevorderen.
In de plantages zijn in het gedurende 2001 uitgevoerde biologisch onderzoek drie soorten gevonden die met uitsterven worden bedreigd. Deze soorten zijn allen gevonden binnen de ecologische corridors, en zijn: mahonie (Swietenia macrophylla), cocobolo (Dalbergia retusa) en cachimbo (Platymiscium spp.). Ook is er voor de derde keer in Costa Rica een individu van de struik genaamd Thinouia myriantha in het wild gevonden. De plaatsen waar deze soorten zijn gevonden zullen uiteraard volledige bescherming en additionele aandacht krijgen van het PAW management. De werknemers in het veld hebben de instructies gekregen om deze soorten te beschermen en zijn getraind om ze te kunnen herkennen.
Een aantal andere maatregelen wordt hieronder beschreven. Het is van belang te weten dat deze lijst niet uitputtend is; de totale studie is namelijk 36 pagina's lang:
Het in 1997 opgestelde Protocol van Kyoto, dat is bedoeld om de uitstoot van broeikasgassen zoveel mogelijk te beperken, gaat vandaag van kracht.
Bij het opstellen van het protocol, ook bekend als het 'Verdrag van Kyoto', werd afgesproken dat het verdrag negentig dagen nadat 55 landen die gezamenlijk 55 procent van de uitstoot van koolzuurgas vertegenwoordigen het hebben geratificeerd, van kracht zou worden. Afgelopen november werd aan die voorwaarde voldaan, toen Rusland het verdrag ratificeerde.
In de Japanse stad Kyoto, waar het protocol werd opgesteld, komen onder andere de Keniaanse Nobelprijswinnares en minister van Milieu Wangari Maathai, het Nederlandse hoofd van de Raamwerk-Conventie over Klimaatsverandering van de VN (UNFCCC), Joke Waller-Hunter, en de Japanse minister van Milieu, Yuirko Koike bijeen.
Het verdrag van Kyoto is door 141 landen geratificeerd. Een aantal landen, waaronder Australië, Kroatië en Monaco, weigert echter om met het protocol in te stemmen. Bovendien keerde 's werelds grootste vervuiler, de Verenigde Staten, het verdrag in 2001 de rug toe. President Bush wilde niets van het Kyoto-proces weten. Japan heeft er dinsdag nog bij de VS op aangedrongen om zich opnieuw achter het verdrag te scharen. De landen die het verdrag wel ratificeerden, hebben soms moeite om zich aan de gemaakte afspraken te houden.
De landen hebben met elkaar afgesproken dat ze de uitstoot van broeikasgassen tussen 2008 en 2012 met gemiddeld 5% zullen verminderen ten opzichte van het niveau in 1990 (het basisjaar). Het exacte reductiepercentage verschilt per land of werelddeel. Zo moet Japan de uitstoot met zes procent verminderen, terwijl de landen van de Europese Unie acht procent moeten inboeten. Nederland komt individueel op zes procent uit. De percentages worden berekend door te kijken naar de economische sterkte van een land enerzijds, en de huidige uitstoot van broeikasgassen anderzijds.
Naast het daadwerkelijk reduceren van de uitstoot van deze gassen, hebben de deelnemende landen ook andere middelen tot hun beschikking om aan de afspraak te voldoen. Ze kunnen bijvoorbeeld een deel van de reductie omzetten in milieugunstige maatregelen in het buitenland, of ze kunnen schone lucht 'kopen' van andere landen.
Onder de noemer 'broeikasgassen' valt niet alleen kooldioxide (CO2), maar worden ook gassen als bijvoorbeeld ook methaan (CH4), lachgas (N2O) en een aantal fluorverbindingen (HFK's, PFK's en SF6) geschaard. Deze stoffen versterken het broeikaseffect (de opwarming van de aarde), waardoor het klimaat in veel gebieden wordt ontregeld.
Wetenschappers zijn verdeeld over het nut van het Kyoto-protocol. Sommigen menen dat de maatregelen te laat komen en dat milieurampen als direct gevolg van het broeikaseffect nu onvermijdelijk zijn. Nog deze eeuw zou deze onheilstijding zich gaan voltrekken. Anderen noemen het verdrag een lachertje en vinden dat de uitstoot met onmiddellijke ingang met 50 procent gereduceerd moet worden.
Maar ook zijn er wetenschappers die het bestaan van het broeikaseffect in twijfel trekken. Volgens sommigen is het slechts een onderdeel van een anti-westerse ideologie, anderen noemen het een fantasie. Het grootste deel van de geleerden is echter voorstander van de voortzetting van het Kyoto-proces.
(teak) Plantages leggen CO2 vast. Hoeveel er wordt vast gelegd, kan alleen worden vast gesteld nadat een zgn : base line study” is uitgevoerd. Daar wordt gekeken hoeveel tonnen CO2 er in de huidige toestand worden vast gelegd, en hoeveel dat er zijn als er teak wordt geplant. Indien er wordt aangeplant op reeds ontboste gronden waar extensieve veeteelt plaats vindt, wordt er gedurende de cyclus ongeveer 300 ton CO2 vast gelegd. Uiteraard hangt het getal enorm af van de vorige bestemming, de kwaliteit van de grond, en of de plantages na de eindkap in stand worden gehouden of niet.
Als we met dit getal verder werken, betekent dit dat er gedurende een cyclus van bijvoorbeeld 20 jaar 300 ton CO2 aan de atmosfeer wordt onttrokken. Bij NIBO kost een investering in een hectare teakbomen ongeveer $ 3.000 tot $ 5.000 per hectare, voor de eerste tien jaar. Daarna zijn de plantages cash flow neutraal of leveren de dunningen zelfs wat geld op.
Verder is het zo dat een middenklasse auto in Nederland, die ongeveer 16.000 km per jaar rijdt, ongeveer 5 ton CO2 uitstoot (checken op andere websites). 1/3 hectare teakaanplant legt dat vast. En 1/3 hectare teak aanplant kost bij NIBO omgerekend € 1.000 per hectare (dat zijn momenteel ongeveer 16 aandelen NIBO, gewaardeerd tegen de netto vermogenswaarde).
Kortom, met een éénmalige investering van € 1.000 neutraliseert U de CO2 uitstoot van uw auto gedurende 20 jaar! Dat is gemiddeld € 50 per jaar (oftewel ongeveer € 10 per ton CO2). Echter, bij NIBO zijn de tonnen CO2 secundair, het gaat bij onze bedrijfsvoering immers om de optimalisatie van het rendement voor de investeerder. En dan kan een investering in 1/3 hectare teakbomen wel eens € 10.000 opbrengen. Oftewel, uw investering rendeert uitstekend.
Kortom: voor een gering bedrag kunt U niet alleen een uitstekend rendement realiseren, maar ook de CO2 uitstoot van uw wagen compenseren.
